Piet
Varkevisser.

Hoe ben je ooit op een eFoil terechtgekomen?

Zoals de meesten van het eerste uur: ik zag iemand voorbijvliegen op vakantie. Dat was in 2019 op Ibiza. Daar zat een van de eerste eFoil-scholen. Ik boekte een sessie van 20 minuten en maakte mijn eerste meters boven het water.

Die stilte, het gevoel van vliegen en overal kunnen komen: magisch. Na die 20 minuten boekte ik er direct 20 bij. En daarna nog eens 20. Totally hooked.

Wat deed je vóór het eFoilen aan sport?

Van alles op en rond het water, zoals kiten en wakeboarden. Ik ben opgegroeid met VHS-banden vol surf- en snowboardfilms en ga nog elk jaar snowboarden. Daarnaast doe ik al jaren aan krachttraining.

Ben je fulltime pro?

Nee, ik combineer het met een fulltime baan in de verkoop van tweedehands fitnessapparatuur. Mijn telefoons staan nooit stil, ook 's avonds en in het weekend niet. Ik heb heel wat Teams-meetings gedaan met nat haar.

Soms ga ik na een intensieve ochtend overdag het water op en schuif ik het werk naar de avond. Gelukkig kan ik op afstand werken, tegenwoordig zelfs via de wifi in het vliegtuig op weg naar een wedstrijd. Work hard, play hard.

Kun je ervan leven?

Nee, en dat kan bijna niemand. We staan internationaal echt aan het begin van deze sport. Eindig je bij een grote race bij de eerste zes, dan dekt het prijzengeld je kosten. Een enkele organisator nodigt de top vijf uit en betaalt reis en verblijf.

Mijn tip: wil je naar een internationale race, neem dan contact op met de organisator. Die kan je koppelen aan de eventcoördinator van jouw merk, om te vragen of er materiaal beschikbaar is op locatie.

Wanneer besefte je hoe serieus het is geworden?

Bij de SFT World Cup in Shenzhen, dit jaar. Lift leverde daar 15 splinternieuwe accu's af voor onze race, met een winkelwaarde van ruim 55.000 euro. Ik stond ernaar te kijken en voelde vooral dankbaarheid.

Klopt het beeld dat mensen van het pro-leven hebben?

Eigenlijk wel. Ik krijg vaak te horen: "Ben jij nog weleens thuis?" en "Hoe vindt je gezin dat?" Ik heb het enorm getroffen dat mijn vrouw en dochters me volledig steunen in het opbouwen van deze sport. Als het kan neem ik ze mee, maar met school lukt dat vaak niet.

Hoe zit jullie raceteam in elkaar?

Samen met Manel Arpa Zuriguel, Carmine Statiano en Antti Koskinen heb ik het eFoil Racing Team opgezet. Vier rijders uit vier landen, en iedereen doet er iets naast: marketing, content, app-design, sleutelen en nog veel meer. We rijden op dit moment voor Lift Foils en zoeken actief naar sponsors, voor materiaal of financieel.

Het team maakte ook de eFoil Racing-app.

Eindklassement per seizoen

2e overall in de eFoil Racing League (EFRL), seizoen 2025

4e overall in de Surf Foil World Tour (SFT), seizoen 2026

Alle uitslagen: EFRL-ranking 2025.

Per wedstrijd

Welke wedstrijd is je het meest bijgebleven?

Twee. De Belgium Grand Prix in 2025, het eerste grote event in België. Rennend van het strand naar je board in het water, zo snel mogelijk op de foil en full trigger naar een boei 500 meter verderop, zo scherp mogelijk ronden en terug naar het strand. Daar reden we ook de eerste langeafstandsrace, met topsnelheden boven de 53 km/u.

En mijn eerste internationale wedstrijd, het Dubai eFoil Festival 2024 op de Palm. Ik voer daar op een ander board dan gepland en werd toch vijfde. Daar ontmoette ik ook Antti voor het eerst in het echt. Hij was al in 2019 bezig om eFoil-wedstrijden op te zetten, en ik had hem overgehaald om ook te komen. Epic.

Je reed de eFoil-rally over de Donau. Hoe bereid je je daarop voor?

Eerlijk? Nauwelijks. Op woensdag besloten we dat we zaterdag zouden starten. Donderdag haalde ik tien accu's op (thanks, Lift Foils), vrijdag zat ik in de auto naar München. Vrijdagavond van 22:00 tot 01:30 de route uitgestippeld op Maps, zaterdag om 06:45 naar de start.

Manel en een lid van het supportteam misten we, want hun vlucht uit Barcelona werd geannuleerd. Lokaal hebben we last minute mensen geregeld, en onze mediaman Jack werd omgedoopt tot navigator, accuwisselaar en crewleider. Tussendoor schoot hij ook nog beelden. Petje af.

En de race zelf?

Verstand op nul en op karakter. Na ruim 100 kilometer raakte ik een paar betonblokken onder water: een flinke deuk in mijn front wing. Vanaf dat moment was het board op snelheid nauwelijks nog vlak te houden. Daarna kwam er nog een stuk van zo'n 60 kilometer met draaikolken, stroming en ondieptes. Ik kon regelmatig de bodem zien, en niet omdat het water zo helder was.

Mijn team stond elke 17 tot 20 kilometer klaar met een verse accu: 13 wissels in totaal. Zij hebben de echte topprestatie geleverd, rennend door hoog gras en over keien om mij te bereiken. Na 6,5 uur finishte ik als tweede, een half uur achter de winnaar, die de route al grotendeels kende. Pas na de finish begaven mijn benen het. Alles daarvoor was adrenaline.

Let je op voeding?

Op een wedstrijddag eet ik zo min mogelijk dingen die ik niet ken. Een goed ontbijt, rond de middag een paar kleine snacks, veel water en zo min mogelijk zoete drankjes. Ik heb het idee dat de krachttraining helpt: wat er in je spieren zit opgeslagen, houdt je de hele dag inzetbaar.

Heb je rituelen?

Vroeger liep ik eindeloos rondjes: mijn materiaal checken, accu's checken, het materiaal van anderen checken. Inmiddels heb ik meer rust gevonden en kan ik genieten van de races van de rest.

Heb je ooit een flinke val gehad?

Op het Gardameer, tijdens een test. We hadden aangepaste testsoftware om de grenzen van het materiaal op te zoeken, zodat het product voor de consument nog betrouwbaarder wordt. Ik wilde zo lang mogelijk full trigger varen en wist dat er ergens een veiligheidslimiet zou ingrijpen. Ik stond dus al klaar voor de klap.

En ja hoor: bij 59,2 km/u greep de limiet in. Het board duikt dan met de neus het water in en jij wordt gelanceerd. Ik stuiterde drie keer over het water, zoals een steen die je keilt. Geen blessures, alleen een deuk in mijn ego. En 500 meter terugzwemmen.

Op welk board, welke wing en welke accu race je?

Dat hangt van de race af. Tot begin dit jaar stond ik op de LIFT4 Pro 4'2 en later op de LIFT5 Pro 4'4: supersolide, maar zwaarder dan andere setups. Sinds een paar maanden vaar ik alles op de LIFTX met de LIFT5-mast, die een sterkere motor heeft dan de standaard LIFTX-mast. Het beste van twee werelden: een lichte setup met een zware motor.

Mijn wings worden steeds kleiner. Mijn front wing zit meestal tussen de 500 en 600 cm², met een stabilizer van 135 cm². Veel kleiner kan niet met mijn gewicht. "I'm defying physics," zegt Sebastian Lange altijd als hij mij met mijn 90+ kilo ziet varen tussen pro's van gemiddeld 75.

Vaar je in je vrije tijd met een andere setup?

Er is geen vrije tijd. Elk kwartier op het water test ik iets: wings, accu's, software of onze eigen eFoil Racing-app. Die geeft me waardevolle data over mijn snelheid, bochten en rondetijden.

Beste tip voor een beginner in Nederland?

Veel mensen zijn bang voor de snelheid. Het werkt net als op de snelweg: vaar eerst een paar kilometer rechtdoor, steeds een beetje harder. Ga je daarna terug naar een lagere snelheid op een parcours, dan voelt dat ineens helemaal niet snel meer.

Let wel op de snelheidsregels op je plas.

Wat moet er in Nederland veranderen?

We hebben genoeg rijders om races te houden, maar bijna niemand wil ze organiseren. Sinds 2023 hebben we een stuk of tien laagdrempelige events gehost op mijn thuisspot, en twee grotere races samen met Flying Fish. Superleuk, iedereen is enthousiast. Alleen: werken, zelf racen én organiseren gaat voor mij niet meer samen. Er moeten dus mensen opstaan die het stokje overnemen.

Waar droom je nog van?

Een eFoil-race door de Amsterdamse grachten. Een tiental pro-riders, invite only, live uitgezonden, met drones die de rijders volgen. Namen als Brian Grubb, Manel Arpa, Justin Chait, Clemens Kresser en niet te vergeten Simon Axmann. Dat zou next level zijn, en misschien is het over een paar jaar geen droom meer.